دارو وشیردهی

                                                                                                                                           دکتر مینو فلاحی

دارو و شیردهی:                                                                                                                     

    • یک دلیل قطع نابجای شیرهی توسط مادان شیر ده استفاده از دارو میباشد و این اغلب به دلیل اطلاع ناکافی مادران از لیست داروهای مجاز شیردهی میباشد

    • چندین عامل باعث افزایش انتقال دارو به شیر انسان میگرددشامل:وزن مولکولی پایین،حلالیت چربی بالا،نیمه عمر طولانی،مشخصات اسید و باز(باز ضعیف)

    • در نوزادان جذب روده ای داروبه علت PHمعدی پایینتر غیر قابل پیش بینی است

    • دستگاه گوارشی نوزاد نفوذپذیری بالا تری داشته و ممکن است میزان جذب روده ای بالاتری داشته باشد

    • فعالیت گلوکورونیدازهای رودهای باعث افزایش رلیز داروی ازاد و افزایش جذب رودهای میشود

    • در نوزادان باندینگ پروتئینی کمتر دارو ،نفوذپذیری سد خونی مغزی بالاتر و چربی بدنی پایینتر برای ذخیره دارو وجود دارد

    • سیستمهای متابولیسمی کبدی و کلیوی نارس وجود داردد رنتیجه وقتی مادر از داروهای با متابولیتهای فعال استفاده کند نوزاد در معرض اثرات بیشتری از دارو قرار میگیرد

    • داروهایی که اخیرا در نوزاد استفاده شده اند ممکن است اثرات اضافه شونده ای به سطوح دارویی اکتسابی جفتی داشته باشند

    • جهت به حداقل رساندن تماس نوزاد به داروها در شیردهی میتوان از تمهیداتی استفاده کرد:

    • چون دارو از سیرکولیشن مادر با یک نیمه عمر مشخصی دفع میگردد میتوان میزان انتقال به نوزاد را با توصیه به مصرف دارو در مادر درست در زمان تغذیه شیرخوار به حداقل رساند

    • در صورت امکان از داروی جانشین با خطر کمتر  و یا تاخیر در درمان توصیه میشود

    • اجتناب از شیردهی در غلظتهای حداکثر پلاسمایی دارو مفید است

دسته بندی دارویی:

    • 1-داروهای social

    • 2-داروهای ضد انعقاد

    • 3-داروهای اسم

    • 4-داروهای دپرشن مادر

    • 5-داروهای دیابت

    • 6-داروهای گوارشی

    • 7-داروهای فشار خون

    • 8-انتی بیوتیکها

    • 9-داروهای میگرن

    • 10-داروهای ضد درد

    • 11-داروهای ضد تشنج

    • 12-هورمون تیروئید

    • 13-ایزوتوپهای رادیواکتیو

    • 14-گیاهان سنتی

    • 15-داروهای شیرافزا

    • 16-مواد محیطی

داروهایsocial:

سیگار کشیدن:

    • مواد موجود در دود سیگار: فلزات سنگین، سیانید ،منوکسید کربن(استنشاق توسط نوزاد )

    • چربی شیر مادران سیگاری کمتر از مقادیر نرمال است

    • سیگار :باعث کاهش تولید شیر،اختلاللت داون و تغییرات رفتاری در نوزاد میشود

    • احتمال سندروم مرگ ناگهانی را به حد تغذیه با شیر خشک در غیر سیگاریها افزایش میدهد.

    • ظرفیت انتی اکسیدان شیر مادر را کاهش میدهد

    • تغییرات رفتاری در شیرخوار ایجاد میکند.

    • علیرغم مشکلات فوق بایستی تشویق به ادامه شیردهی شود به علت اثر حمایتی شیر مادر در مقابل بیماریهای تنفسی که در نوزادانی که در منزلشان سیگاری وجود دارد با شیوع بالاتر مشاهده میشود

    • حاملگی و شیر دهی فرصت مناسبی برای مادر جهت قطع سیگار کشیدن میباشد(برای حفظ سلامتی خود و نوزادش)

الکل (اتانول):

    • انتقال سریعی به داخل شیر داردبه علت حلالیت چربی و وزن مولکولی پایین.غلظت در شیر به غلظت پلاسمایی مادر خیلی نزدیک است

    • مصرف الکل بایستی به یک drink یا کمتر در روزو یا  0.5گرم یا کمتر الکل در هر کیلوگرم وزن مادر محدود شود

مصرف الکل در مادر باعث:

    •  کاهش جذب شیر در نوزاد میشود

    • درتولید شیر موثر است

    • کاهش رفلکس جهش شیر

    •  الگوی خواب را مختل میکند

    • تعامل مادر شیرخوار را مختل میکند

    • مصرف زیاد الکل (بیش از دو drinkدر روز):تکامل شیرخوار را مختل میکند

    • بعضی توصیه به اجتناب از شیر دهی برای 4ساعت پس از اخرین مصرف الکل میکنند و بعضی توصیه میکنند تا وقتی مادر احساس اثرات الکل را میکند شیر ندهد

کافئین:

    • مقدار در شیر اغلب کمتر از 1%خورده شده توسط مادر است

    • لرزش ،تحریک پذیری و بد خواب شدن درنوزاد ان  مادران با مصرف بالای کافیین و یا نوزادان نارس  و نوزادان با مشکلات کبدی ایجاد میکند.

    • مقدار کافیین در نوشابه ها و غذاها متغیر است

    • مصرف 200≥ میلیگرم کافیین در روز بیخطر است

    • در مصرف تا2 نوشیدنی 8 اونسی قهوه و یا دووعده چای 16 اونسی یا نوشابه ممکن است ارزیابی فردی نیاز باشد.

    • مقدار کافئین در عصاره کربونه  اغلب خیلی کم است(soft drink)

کوکایین:

    • برای شیر دادن مادران مصرف کوکایین کنترااندیکاسیون دارد

    • اگر مادر گهگاه کوکایین مصرف کند تا 24 ساعت نباید شیر بدهد.

    •  احتمالا خطرناکترین داروی خیابانی در مادر کوکایین است

    • نوزاد کوکایین را نمیتواند متابولیزه کند و با مصرف دوز نسبتا کم کوکایین در مادر میتواندباعث تشنج در نوزاد میشود.

    • کشیدن کراک در شیرخوار خیلی خطرناک است

داروهای ضد انعقاد:

    • هپارین با وزن مولکولی کم(انوکسوپارین)  و هپارینهای غیر  فراکسیونه (به علت وزن مولکولی بالا) از شیر

عبو رنمیکنند و برای شیرخوار ایمن است

    • وارفارین کاملا بیخطر است( به علت باندینگ پروتئینی بالا)

    • PTنوزادان شیرخوار از مادران وارفارینی تغییری در ندارد(در صورت نیاز به جراحی در شیرخوار و یا وارد شدن تروما به کودک و شک به خونریزی ،وضعیت انعقادی کودک بررسی شده و در صورت نیاز یک دوز یک میلیگرمی ویتامین K عضلانی و یا خوراکی به کودک داده شود)

    • ضد انعقادهای جدید و مهارکننده های پلاکتی هنوز بررسی کامل انجام نشده است.البته داروهای جدیدتر به علت وزن مولکولی پایین از لحاظ تیوری بیشتر وارد شیر میشوند

    • اسپیرین با دوزهای بالا (جهت درمان تب و یا ارتریت و تب روماتیسمی) در شیر دهی توصیه نمیشود .(به علت احتمال عوارض جانبی همچون تب ، اسیدوز متابولیک ، ترومبوسیتوپنی ، وزوز گوش و اوتوتوکسیسیتی، همولیز و ایجاد پتشی)

    • اسپیرین با دوز پایین در شیر دهی مانعی ندارد.

داروهای ضد اسم:

    • 1-استروئیدها: چه خوراکی چه استنشاقی به مقدار خیلی کم وارد شیر میشوند،استفاده از انها در حاملگی بی خطر میباشد(به استثنا بتامتازون و دگزامتازون که مطالعه نشده و طویل الاثرتر از سایرکورتیکواستروییدهاست)

    • 2-بتا اگونیستها:مثل البوترول،همراه با انتقال خیلی کم در شیر مادر هستند،استفاده انها در شیردهی بیخطر میباشد

    • داروهای استنشاقی آسم به مقدار خیلی کم در شیر مادر یافت میشوندوممنوعیتی در شیر دهی ندارند

    • مهار کننده لوکوترین:طبق توصیه سازنده دارو:zileoton و zafirlucast ومونته لوکاست  در سطوح پایین در شیر مادر وارد میشوندو احتمالا بی خطر میباشند.( در صورت نیاز مادر به نظر میرسد زفیرولوکاست ارجح است)

    • 3-تئوفیلین:باعث تحریک پذیری در نوزاد میشود در صورت مصرف تیوفیلین در مادر شیرخوار باید از لحاظ عوارض دارویی کنترل شود.( امروزه در درمان اسم از این دارو کمتر استفاده میشود)

افسردگی در مادر:

    • اغلب همراه با اضطراب است که ریسک بالایی در تکامل نوزاد دارد

    • بهترین درمان برای افسردگی خفیف سایکوتراپی است.

    • در صورت عدم موفقیت سایکوتراپی و یا افسردگی متوسط و شدید درمان دارویی توصیه میشود.

    • اگر درمان موفقیت امیزی برای افسردگی قبل از زایمان صورت گیرد همه موافق ادامه درمان پس از زایمان هستند

    • داروهای ضد افسردگی باعث تغییر غلظت نروترانس میتر  در سیستم عصبی مرکزی میشوند

و بعضی از این داروها اثر درمانی طولانی دارند

داروهای قدیمی تر مثل امی تریپتیلین و نورتریپتیلین در بررسی های طولانی تکاملی شیرخوار کاملا بیخطر هستند(به علت عوارض مادری کمتر استفاده میشوند)

    • داروهای جدیدتر مثل مهار کننده های سروتونین بیشتر در حاملگی و شیردهی مصرف میشوند

    • فلوکستین و سیتالوپرام  سطح خونی معادل مادر داشته و باعث :

    • بیقراری

    •  تحریک پذیری

    • کولیک

    •  وزن نگرفتن

    •  اختلالات خواب

    •   در بچه میشود

    • سرترالین و پاروکستین به علت سطح کمتری در شیر ایجاد میکنند و در شیر دهی ارجح تر هستند

    • اضطراب در مادر:

    • بنزودیازپین طویل اثر مثل دیازپام  در شیر تجمع می یابد و بخصوص در مصرف طولانی باعث:

    •  لتارژی

    •  خواب الودگی

    • مکیدن ضعیف می شود

    • بنزودیازپامهای کوتاه اثرتر مثل اکسازپام،لورازپام و میدازولام  و مصرف گاهگاهی طویال الاثرها کم خطرتر هستند

داروهای ضد دیابت در مادر:

    • درمان دیابت هیچگونه مشکلی در شیردهی ایجاد نمیکند

    •  انسولین یک جز طبیعی شیر مادر است

    • گاهی اوقات شیردهی باعث کاهش نیاز به انسولین در مادر میشود

    • پایش قند خون مادر در زمان شیر دهی در مادران وابسته به انسولین اهمییت دارد

    • مقادیر کم انسولینهای نیمه ساختگی (glargine) به داخل شیربعضی مادران عبور میکنداما ضرری ندارد

    • ضد دیابتهای خوراکی:تولبوتامید ،گلیبورید و گلیپیزید به مقدار کم در شیر مادر وجود دارند واغلب بیخطر است،سایر داروها مطالعه نشده اند.

    • بر حسب تجارب استفاده در بارداری  ممکن است این داروها باعث هیپوگلیسمی طولانی در نوزاد میشوندو نیاز به پایش قند خون در نوزاد باشد.

    • تجربه زیادی در مورد متفورمین در مادر شیرده وسندروم تخمدان پلی کیستیک حاکی از قابل قبول بودن ان در شیردهی دارد

    • مهار کننده های الفا گلوکوزید(acarbose و miglitol) جذب خوراکی ندارندو برای مصرف قابل قبول هستند.

داروهای دستگاه گوارشی:

    • بلوک کننده های رسپتورهیدروژن:رانیتیدین،فاموتیدین،سیمتیدین)

    • در شیر دهی بیخطر هستند(مستقیما هم به نوزادان در موارد ریفلاکس و یا مشکلات گوارشی داده میشود). فاموتیدین در شیر دهی داروی ارجح در این گروه است.

    • (سیمتیدین ارجحیت ندارد به علت مهار انزیمهای کبدی و وبه علت افزایش  وابسته به دوز پرولاکتین ،سیمتیدین با دوزهای بالاتر باعث ژینکوماستی میگردد.)

    • انتی اسیدهای خوراکی مثل هیدروکسید منیزیوم والومینیوم و کربنات کلسیوم بی خطر هستند

    • مهار کننده های پمپ پروتونی(امپرازول و پنترازول،لنزوپرازول) :بیخطر هستند(افزایش پرولاکتین و ژینکوماستی و گالاکتوره  در مصرف این دسته از داروها گزارش شده اما بعد از قطع دارو برطرف میگردد)

    • داروهای بیماری های التهابی روده(کرون،کولیت اولسروز):کورتون،سولفاسالازین….:بیخطر هستند

    • انتی متابولیتها:6مرکاپتوپورین،متوترکسات گاها در بیماریهای التهابی روده استفاده میشوند:اثر روی رشد و ساپرشن ایمنی شیرخوار.در صورت استفاده بایستی از لحاظ نوتروپنی مانیتور شود(قبلاکنترااندیکه معرفی شده بود)

داروهای فشار خون:

    • اغلب در فشار خون بالغین از داروهای ترکیبی استفاده میشود

    • 1-دیورتیکها: با دوز درمانی بیخطر هستند.هیدروکلوروتیازیدها و تیازیدها برای چند دهه استفاده شده و خطری نداشته اند

    • دوز بالای دیورتیک میتواند باعث سرکوب شیردهی شود

    • 2-بلوک کننده های بتا:

    • بیخطر ترین انها در حاملگی:ایندرال،سوتالول،ومتوپرولول هستند

    • .اتنولول و اسبوتولول میتواند در شیرخواران ایجاد مشکل کند چون دفع بیشتر در شیر دارند و از بدن کودک اهسته تر دفع میشوند(یک گزارش از سیانوز وبرادیکادیدر نوزاد 5 روزه از اتنولول مادر شده)غلظت شیر 2-3 برابر پلاسمای مادر است . بهتر است در شیردهی از این داروها استفاده نشود

    • در صورت استفاده از بتا بلوکرها ضربان قلب ،مشکلات تغذیه،پترن تنفسی و اکتیویتی نوزاد باید چک شود

    • 3-مهار کننده های تبدیل انژیوتانسین(کاپتوپریل و ان الاپریل): به مقدار کم در شیر مادر دفع میشوند وبیخطر هستند (لوزارتان بررسی نشده است)

    • 4-بلوک کننده های کانال :  مقدار  انها در شیر کم است و بنظر میرسد  که در شیر دهی بیخطر باشند.نیفدیپین در شیر دهی بیخطر باشند وراپامیل و دیلتیازم نیز بیخطر هستند

IVIgG:

    • داروی انتخابی در MS است

    • در شیردهی بی خطر است

انتی بیوتیک ها:

    • بیشترین مصرف داروهای شیر دهی را شامل میشوند

    • تمام انتی بیوتیک ها به شیر میرسند

    • بسیاری از انها در درمان عفونتهای شیرخوارگی نیز استفاده میشوند

    • دوزهای دریافت شده از طریق شیر اغلب کمتر از دوزهای مستقیما مصرف شده در شیرخوار میباشد

    • استفاده از انتی بیوتیکهای طویل الاثر یا تکرار در درمان مثل ماستیت عود کننده خطر اسهال ، برفک، یا بثورات نواحی پوشک را افزایش میدهد

    • سولفونامیدها:در صورت وجود زردی در نوزاد و یا سن خطرناک بروز زردی نوزادی از سولفونامیدها در مادر نباید استفاده کرد:(افزایش خطر کرنیکتروس و همولیزدر موارد فاویسم ایجاد میکند)ر

    • تتراسیکلین:برعکس گزارشات قبلی مقدار تتراسیکلین در شیر بینهایت کم است و گزارشی از عوارض جانبی در دستگاه گوارش شیرخوار و یا بافتهای کلسیفیه مثل استخوان و دندان وجود ندارد

    • مترونیدازول:در مطالعات  ازمایشگاهی توانایی ایجاد اسیب کروموزومی دارد(در انسانها ثابت نشده است)،به نظر میرسد در شیردهی بیخطر باشد

    • کوئینولونها(نالیدیکسیک اسید) و فلوروکینولونها(سیپروفلوکساسین):هیچگونه عارضه جانبی در رشد شیرخواران گزارش نشده است (اگر درمان دیگری وجود ندارد یک دوره کوتاه 1-2هفته ای مجاز است)

    • مقدار منتقل شده به داخل شیر بینهایت کم است و چنانچه انتخاب دارویی دیگری وجود ندارد یک دوره کوتاه 1-2 هفتهای از کوئینولونها در شیردهی مجاز است

    • داروهای ضد قارچ:  فلوکنازول و نیستاتین وامفوتریسین Bجذب خوراکی ندارند و بیخطر هستند.

    • کتوکنازول و ایتراکنازول بیشتر توکسیک هستند ولی اگر جایگزینی ندارند میتوان انها را با احتیاط مصرف کرد.

    • کلوتریمازول و میکونازول داخل واژینال و موضعی بیخطر هستند

    • کلیندامایسین: در عفونتهای استافیلوکوکی مقاوم به متی سیلین مناسب هستند مثلا در ماستیت مادر

    • در موارد مصرف نوزاد باید از نظر اسهال و مدفوع خونی تحت نظر باشند

    • ماکرولیدها(اریترومایسین، کلاریترومایسین ، ازیترومایسین):مصرف در شیر دهی بلامانع است . اگرچه مصرف اریترومایسین در شیرخوار در هفته های اول باعث HPS استنوز هیپرتروفیک پیلور میشود

داروهای ضد درد:

    • استامینوفن و ضد التهابات غیر استروئیدی مثل بروفن  بیخطر هستند

    • مورفین جهت کنترل درد پس از زایمان بیخطر است

    • مصرف  اوپیوییدهای خوراکی مثل اکسی کودون و هیدروکودون در دوز کم و مصرف کوتاه مدت مجاز است .(در صورت عدم

    • پاسخ دهی مناسب  بامسکن های غیر اوپیویید)

داروهای میگرن:

    • درمان پروفیلاکسی:وراپامیل،امی تریپتیلین(ضد افسردگی)،ایندرال،سرتالین(ضد افسردگی)،سیپروهپتادین،والپروئیک اسید و گاباپنتین.بجز دو داروی ضد افسرده بقیه داروها خطر هستند

    • اولین درمان حمله حاد:استامینوفن و NSAIDاسید ضعیف و باندینگ پروتئینی ضعیف دارند و بیخطر هستند

    • درمان با خانواده تریپتان(سوماتریپتان،ناراتریپتان..)بیخطر هستند

    • ارگوتها:متیل ارگونووین در زمان زایمان برای انقباضات رحمی و کاهش خونریزی به علت نیمه عمر کوتاه مشکلی در شیردهی ندارد.اشکال وریدی نیمه عمر طولانی داشته و اشکال خوراکی باعث مهار رلیز پرولاکتین و تداخل با شیردهی میشود

    • استفاده از ارگوتامین در شیردهی مناسب نمیباشد

داروهای تشنج:

    • فنوباربیتال باندینگ پروتئینی ضعیف داشته و باعث خواب الودگی در شیرخوار میشود

    • کاربامازپین،والپروئیک اسید،لاموتریژین اکثرا در بالغین استفاده میشود(فقط یک مورد از عوارض در نوزاد گزارش شده است)

    • کلستاز با مصرف کاربامازپین در مادر وترومبوسیتوپنی و انمی در مصرف والپروئیک اسید گزارش شده است

    • متهموگلوبینمی در مصرف فنی تویین گزارش شده است

    • لاموتریژین در شیردهی باعث سطوح نزدیک به سطوح درمانی در نوزاد میشود

    • بدون توجه به نوع دارویا داروهایی که توسط مادر استفاده میشوداین معقول است که نه فقط به مشاهدات کلینیکی نوزاد اکتفا کنیم بلکه غلظت پلاسمایی دارو بطور منظم بخصوص در شیرخواران با سن کمتر از 2 ماهگی چک شود

داروهای تیروییدی:

    • لووتیروکسین با مقادیر بینهایت کم در شیر منتقل میشود و باعث تغییر فانکشن تیروئید شیرخوار نمیشود

    • در پرکاری تیروئید:

    • تیوراسیل با 12-3 برابر دوز در شیر مادر نسبت به سطح خونی وارد میشود ودر شیر دهی ممنوعیت دارد  پروپیل تیوراسیل داروی ارجح است(75%به پروتئینهای مادر باند میشود و وارد شیر نمیشود  اما میتواند نارسایی غیر قابل برگشت کبدی ایجاد کند .در مقابل گرچه  متی مازول که باندینگ پروتئینی ندارد و بیشتر وارد شیر میشود ترجیح داده میشود.اگر 3 ساعت بعد از دارو شیر بدهند کودک کمتر در معرض دارو قرار میگیرد.

    • پروپیل تیوراسیل و متی مازول در شیر دهی مجاز میباشد

    • فانکشن تیروئید شیرخوار با پروپیل تیوراسیل تغییر نمیکند)

    • مصرف مزمن ید در مادر به علت وزن مولکولی پایین به شیر منتقل میشود و با فانکشن تیروئید شیرخوار تداخل مییابد

    • مصرف ید موضعی مثل بتادین و خوردن دوز بالای ید باید به حد اقل برسد.چون ممکن است باعث هیپوتیروییدی نوزاد گردد.

    • از مصرف مزمن داروهای ضد سرفه و سرماخوردگی یددار باید اجتناب شود

داروهای تشخیصی:

    • مواد حاجب ید دار و MRI با گادولینیوم خطری برای شیرخوار ندارند.لازم نیست مادر بعد از این اقدامات تشخیصی شیر خود را قطع کند

ایزوتوپهای رادیواکتیو:

    • بهتر است روشهای طب هسته ای در شیر دهی به تاخیر بیفتد.در صورت نیاز از ماده رایو اکتیو با نیمه عمر کوتاه استفاده شود.

    • بر حسب نیمه عمر داروی ایزوتوپ تشخیصی مصرفی شیردهی باید محدود شود(از قبل از اسکن باید دوشیدن و فریز کردن شیر انجام شود)

    • در طی دوره محدودیت شیردهی شیر مادر باید دوشیده و بیرون ریخته شود

    • بیشترین ماده نگران کننده ید 131 است.

    • ید 123 ویاتکنسیوم برای اسکن تیرویید مادر شیر ده توصیه میشود.

    • در مصرف ایزوتوپهای درمانی رادیواکتیو احتمالا مادر قادر به شیردهی نخواهد بودچون دوزهای رادیشن برای یک دوره طولانی بالا میماند

داروهای شیرافزا:

    • این داروها محرک ترشح پرولاکتین هستند  و فقط بعد از تلاشهای معمول برای افزایش شیر مثل پوزیشن مناسب و شیردهی مکرر و دوشیدن شیر توصیه به تجویز دارو در مادر میشود

    • متوکلوپرامید(باعث افزایش پرولاکتین میشود).استفاده کوتاه مدت (کمتر از 14 روز)بیخطر به نظر میرسد

    • مطالعات نتایج متفاوتی از اثر بخشی متوکلوپرامید در افزایش شیردهی نشان داده است،و میتواند اثرات جانبی روی دستگاه عصبی مرکزی مادر از جمله خواب الودگی،دپرشن و علائم اکستراپیرامیدال داشته باشد

    • اسهال خستگی تهوع سردرددهان خشک ناراحتی پستان سرگیجه پای بیقرار ریزش مو و اضطراب در مادر ایجاد میکند

    • دومپریدون عوارض عصبی مرکزی کمتری نسبت به متوکلوپرامید دارد اما میتواند QTرا طولانی کند به این علت در FDAامریکا و بهداشت کانادا اخطار گرفته است.

گیاهان سنتی:

    • در بسیاری از فرهنگها از گیاهان سنتی برای افزایش تولید شیر استفاده میکنند

    • مطالعات علمی کمی جهت اثبات یا رد اثربخشی این داروها در شیردهی انجام شده است

    • خانم های شیردهی که از این داروها سوال میکنند بایستی بدانند که ترکیب،خالص بودن و اثربخشی این مواد و همچنین اثرات روی شیردهی و فیزیولوژی نوزادشان شناخته نشده است.

    • تنباکوی کوهی:همولیز نوزادی

    • میکروجلبک:هیپوتیروییدی

    • گزنه:کهیر

    • گل راعی:کولیک خواب الودگی لتارژی

    • دمنوش مخلوطی از گیاهان:هیپوتونی لتارزی استفراغ گریه ضعیف مکیدن ضعیف(به علت انیسون و رازیانه)

مواد محیطی:

    • شواهد کافی وجود ندارد که سیلیکونهای استفاده شده در پستان تداخلاتی با شیردهی داشته باشند

    • در موارد بالا بودن سطح سرب خون مادر به میزان بالاتر از 40 mg/dlشیردهی باید متوقف شود.

    • موادی که در محیط های بسیار الوده زندگی هستند ممکنه در شیر مادر باشند

    •  

kazemianm وب‌سایت
فوق تخصص نوزادان - هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *